win_patSomeday
ไม่ได้เข้ามาอัพไดฯ นานมากกกกกกกกกกกกก
คิดถึงพื้นที่แห่งนี้จังเลย พื้นที่แห่งการปลดปล่อยด้านมืดและบางสิ่งบางอย่างที่ไม่สามารถพูดออกมาได้
...........
ปีใหม่ที่ผ่านมา ก็ได้เดินทางไปไหว้พระที่วัดใหญ่ จังหวัดพิษณุโลก ขอพรจากพระพุทธชินราช
ขอให้สิ่งที่หวังประสบผลสำเร็จ
ผลดีอย่างหนึ่งตามมา พัทได้งานทำในวันเกิดพอดี รู้สึกดีไม่น้อยเลยทีเดียว
คิดเอาว่า มีสิ่งดีๆเริ่มขึ้นแล้วในชีวิต ก็ขอให้เป็นปีที่ดี
อย่าให้เหมือนปีที่แล้ว (2007) ซึ่งเป็นปีที่เลวร้ายที่สุดเลยก็แล้วกัน
หลังจากที่ได้งานใหม่ทำนั้น ชีวิตก็เหมือนกับว่าจะดีขึ้น
(คราวหน้าจะเล่าถึงชีวิตในที่ทำงานให้ฟังก็แล้วกันนะ)
หลังจากที่ทำงานไปได้สักพัก พัทก็มีลู่ทางในการทำตามความฝันของตัวเองที่โดนเหยียบย่ำมานาน
ด้วยความหวังที่ว่าจะสำเร็จ ให้พวกที่คอยดูถูก รู้สึกอึ้งและพูดไม่ออก ไปเลย
ที่สำคัญ พัทจะได้ออกจากนรกในใจที่ปิดบังความฝันเสียที
พัทไปสมัคร และแสดงเจตจำนงในความต้องการอย่างแรงกล้าให้พวกเขาเห็น
.......แต่แล้ว พัทเหมือนกับว่าตกจากหน้าผาอันสูงชัน
จมดิ่งลงสู่มหาสมุทรอันเวิ้งว้างและหนาวเหน็บ ไร้สิ่งช่วยชีวิตใดๆ ที่ปล่อยให้รอความตายไปอย่างนั้น
แน่นอน พัทไม่สามารถทำความฝันให้สำเร็จได้ดั่งหวัง
พัทยอมแลกความสุข ความชอบหลายๆอย่างกับสิ่งที่พัทรัก
แต่เป็นการแลกที่ไม่สำเร็จ
น่าแปลกที่คนที่ได้นั้น ช่างเป็นก้อนกรวดไร้ค่าที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา
ความสามารถรึก็สู้พัทไม่ได้เลย
แต่มันหน้าตาดีกว่า รวยกว่า และที่สำคัญ มันมีเส้นที่ใหญ่กว่า “กวยจั๊บ” เสียอีก
เห็นแล้วน่าอดสูยิ่งนัก นี่แหละหนา ทำไมประเทศไทยถึงยังไม่ก้าวหน้า
สาเหตุหนึ่งก็มาจาก “การเล่นเส้น” นี่เอง อย่าบอกต่างชาติเชียว กูอายแทนว่ะ
................
ก่อนหน้านี้พัทมีความคิดอยู่ 5 หัวข้อด้วยกัน หากทำฝันไม่สำเร็จ
- ฆ่าตัวตายให้รู้แล้วรู้รอดไป
- บวชไม่ศึกตลอดชีวิต
- สู้ต่อไป ไม่ยอมแพ้เด็ดขาด
- พอกันทีสำหรับไล่ล่าฝันในไทย ไปล่าฝันเอาที่ ต่างประเทศดีกว่า (เรียนต่อแล้วทำงานที่นั่นเลย)
- ใช้ชีวิตอย่างไร้จุดหมาย ไร้ความรู้สึก ไร้สมอง ไร้อนาคต เป็นหุ่นเชิดของครอบครัวต่อไป
แต่ตอนนี้พัทคิดว่า พัทจะสู้ต่อไปแบบมีความหวังเงียบๆ ไม่บอกกล่าวใครอีกว่า “กูจะทำใหม่”
เพื่อไม่ให้ใครมาขัดขวางอีก
และตอนนี้ พัทมีบทเพลงจาก All-4-one และโดย ฟอร์ด สบชัย ไกรยูรเสน ที่ขับร้องมาฝาก
เพื่อเป็นสิ่งเตือนใจให้กับพัทและชาวโลกได้รับรู้ต่อไปว่า “กูยังไม่ยอมแพ้”
Someday
Someday, when we are wiser.
When the world's older
When we have learned.
I pray, Someday we may yet live.
To live and let live
Someday, Life will be fairer, Need will be rarer, And greed will not pay
God speed, This bright millennium on it's way
Let it come, Someday
Someday, Our fight will be won then, We'll stand in the sun then
That bright afternoon, Till then.
On days when the sun is gone
We'll hang on.
And we'll wish upon the moon
There are some days dark and bitter, Seems we haven't got a prayer.
But a prayer for someday better, is the one thing we all share.
Someday, When we are wiser.
When the world's older
When we have learned.
I pray, Someday we may yet live.
To live and let live
Someday, Life will be fairer, Need will be rarer, And greed will not pay
God speed, This bright millennium on it's way
Let it come, Wish upon the moon One day,
Someday…soon
คงสักวัน
คงสักวัน เมื่อโลกได้รู้ค่า กับคำว่าเมตตา กับคำว่ารัก
คงเป็นวัน ที่เราอยู่ร่วมกันรักใคร่ ร่วมใจ เห็นใจซึ่งกัน
คงสักวัน โลกจะต้องสวยกว่า
ไม่มีใครโหยหา ความชั่วช้า สิ้นสลาย
รอคอย แผ่นดินที่ฉันฝันใฝ่
สวรรค์คงให้ ได้สมใจฝัน สักวันหนึ่ง
วันหนึ่ง เมฆหมอกคงจะพ้นผ่าน
จะปลอบใจที่ร้าวราน ด้วยแสงทองส่องทาง
คนดีต้องมีวันได้พบแสงสว่าง
จะทนทุก ทุกอย่าง ด้วยความหวัง เปี่ยมล้นในหัวใจ
หากคืนมืดมน คืนที่หม่นหมอง
ก้าวสู่แสงทองของวันใหม่
อดทนถึงวันสานฝันยิ่งใหญ่
เราชนะได้ ด้วยศรัทธา
คงสักวัน เมื่อโลกได้รู้ค่า กับคำว่าเมตตา กับคำว่ารัก
คงเป็นวันที่เราอยู่ร่วมกัน รักใคร่ ร่วมใจ เห็นใจซึ่งกัน
คงสักวัน โลกจะต้องสวยกว่า
ไม่มีใครโหยหา ความชั่วช้า สิ้นสลาย
รอคอย แผ่นดินที่ฉันฝันใฝ่ สวรรค์คงให้ได้สมใจฝัน...
สักวันสวรรค์ คงให้เราสมใจ
และพัทยังคงจะมีความหวังที่จะทำความฝันให้สำเร็จ
พร้อมกับโค่นล้มความคิดของพวกระยำเหล่านั้นให้พินาศ
และให้ตามมาด้วยการยอมรับ ศิโรราบ ชื่นชม เอ็นดู และรักพัทในที่สุด
